Dan herinnerde het risico op overuren en het risico ontmoedigd te raken door het labyrint van de mensenwereld zeker aan een universele, voor ons stervelingen gesloten reden om de mens zover te brengen dat-ie het beste van zichzelf wil geven, zeker waar dat communicatie en het aan elkaar uitdrukken van onze wensen aangaande de rol die we in de wereld spelen, betreft. –

*

Zouden boefjes en bliksemstraaltjes zich nog bezighouden met binnenwaaiende berkenbladeren in een huiskamer op het ogenblik dat zo’n brief eindelijk arriveert, alweer naar een niet zelden niet-geoorloofd obstakel, zodra de hooggewaardeerde parallelhandeling van schrijven en lezen haar vervulling krijgt, op dat ogenblik zijn we allebei, verzender en ontvanger, gelijk voor een wet.